Jong Oranje meisjes onder de 17 jaar is woensdag vertrokken voor een vierdaags trainingskamp in Athene. Via deze site is een dagboek, gemaakt door teammanager Dick van der Starre, te lezen van het wel en wee van Jong Oranje in de Griekse hoofdstad.
Zaterdag 5 maart:
Vandaag is een drukke dag. Fysio Jasper is al in Nederland geland, maar we hebben een zieke. Dokter Koen geeft wat aspirine en de raad te gaan slapen, dan komt het allemaal wel weer goed. Na het vroege ontbijt gaan we naar het binnenbad met de tram en trein. Aangezien we nog genoeg kaartjes hebben wordt er gestempeld. We spelen eerst tegen Ethnikos, de vroegere club van assistent Koen. Zij zijn nog houder van de LEN Trophy. We kunnen aardig meespelen. Ethnikos maakt na een half uur plaats voor de nummer 2 van de Griekse competitie Olimpiakos, die graag willen sparren tegen ons. We krijgen les in handelingssnelheid en effectiviteit, maar het is een geweldige ervaring voor de meiden.
Daarna weer terug naar het hotel. We willen weer netjes stempelen, maar de stempel automaten zijn afgeplakt door actievoerders, die protesteren tegen de overheid. Dan maar legaal zwartrijden. Bij een stop onderweg bij een halte worden de lunchpakketten in de tram gegooid door Koen en Iefke. Tenslotte moeten we over anderhalf uur weer spelen in een ander deel van de stad. In het hotel even van badpak wisselen en een warme trui of jas ophalen. Daarna te voet naar het buitenbad van Glyfada waar we de plaatselijke trots gaan bespelen. Glyfada, ooit 2 voudig Europa Cupwinnaar is afgezakt naar de Jupiler league van het Griekse waterpolo. De dames zijn dan ook geen partij voor ons, maar het is wel fijn om even heerlijk te spelen in het zonnetje in een mooi bad. Een goede afsluiting van het werkgedeelte.
Na de douche op naar het beste pannenkoeken restaurant van Griekenland. Volgens de kenners is nummer 49 een aanrader!!! Ik hou het zelf op 12, maar 49 zou er ook in gaan als toetje als je geen 12 gegeten zou hebben. De drank is on the house, evenals de chocolade taart na afloop. Voor 100 euro zijn 21 magen goed gevuld. We hebben nog een uurtje shoptijd in het mondaine Glyfada. De leiding neemt plaats op een trendy terras, waar de drankjes bijna net zo veel kosten als de 21 pannenkoeken.
Om 18.15 uur verzamelen voor de rit naar Vouliagmeni waar we de mannenwedstrijd tussen Vouliagmeni en Panathinaikos gaan bekijken. Een taxi is nog te betalen in Griekenland. Het bad van Vouliagmeni hangt boven zee, dus staat er een flinke bries. De meiden zijn zeer geinteresseerd in de warming up van de Griekse spelers....
De partij zelf is het aanzien volledig waard. Er gebeurt van alles, dubbele uitsluitingen, gemiste strafworp, beginnende vechtpartijtjes, rode kaart en goed waterpolo. De scheidsen hebben het niet geheel in de hand, maar dat maakt het alleen maar aantrekkelijker om te zien. De wedstrijd dreigt in een gelijkspel te eindigen, maar een enorme fout van de doelman van Panathinaikos en het Griekse team 6 seconden voor tijd brengt de 6-5 zege bij de thuisclub. Na afloop is alles weer koek en ei tussen de beide teams.
Terug kunnen we meerijden met de bus van de jeugdploegen van Iraklis, die ook in ons hotel zitten. Wij stappen in Glyfada uit om het geslaagde trainingskamp te besluiten met een etentje. Om uit te buiken lopen we terug naar het hotel. Het is al vroeg bedtijd, want we moeten om 4 uur met de bus naar het vliegveld.
Zondag 6 maart:
De wekker gaat om 3 uur. Nog even de laatste spullen in de koffer gegooid en dan naar beneden voor een jus en een plakje cake. Dan lopen naar de bushalte. De chauffeur matst ons: we krijgen 17 kinderkaartjes voor half geld, ik heb het maar niet aan de ploeg meegedeeld.
Een half uur later staan we op het vliegveld waar het inchecken vlot verloopt totdat ze moeilijk gaan doen over de ballentas. Deze moet 55 euro kosten om mee te mogen. Mooi niet! De ballen worden verdeeld over de handbagage en gaan zo het vliegtuig in, hopen we.
De security doet niet moeilijk over de ballen en dus weer 55 euro bespaard. We kunnen snel boarden, zodat we voor schematijd weg kunnen, ware het niet dat een paar hazen de startbaan als laatste rustplaats gekozen hadden. Deze moeten eerst even van het asfalt geschraapt worden. Dat duurt een kwartiertje maar dan kunnen we toch de lucht in.
In het vliegtuig is het opvallend stil en houdt de KLM lekker veel broodjes over. De vlucht zelf verloopt goed. Op schematijd zijn we op Schiphol. Even afsluiten, bagage pakken en dan de meiden overdragen aan de ophalers/ouders.
Concluderend hebben we een prima trainingskamp gehad.
De trein van 9.43 uur brengt me weer in Dordrecht.
Vrijdag 4 maart:
De internetverbinding is nog steeds niet hersteld, dus voor niets iets eerder opgestaan. Het ontbijt is om 9 uur. Het vertrek naar het zwembad staat om 10.00 uur gepland. We spelen voor de laatste keer het het Griekse nationale team. Omdat we ook nog iets van cultuur willen snuiven na de wedstrijd krijgen we lunchpakketten mee. Probleem ze zijn nog klaar en we moeten met de tram mee. Assistent Koen en fysio Jasper wachten terwijl de groep vast naar de tramhalte gaat. Bij aankomst blijken we nog 5 minuten te hebben. In de verte sprint Koen met een doos lunchpakketten richting halte. Omdat de tramchauffeur hem ziet wil hij nog wel wachten totdat Koen voor dood in de tram ploft. Klasse jongen!! Het duurt wel ruim een half uur voordat hij weer aanspreekbaar is.
De partij gaat voor de derde keer weer redelijk gelijk op. Bij onze Griekse tegenstander verdwijnen steeds meer speelsters richting kleedkamer. De meiden van buiten Athene, die zijn ondergebracht bij speelsters die in de Griekse hoofdstad wonen, gaan naar de boot om richting huis in Thessaloniki en Kreta te vertrekken.
De crisis is goed merkbaar. Drie buitenbaden zijn gesloten omdat er geen geld is voor de verwarming van het water. De Griekse senioren bondscoach komt ook nog even langs en klaagt dat het Griekse Zeist binnenkort ook gesloten wordt wegens geldgebrek. Waar hij dan moet gaan trainen is nog onbekend....
Na de training worden de lunchpakketten genuttigd, pasta met groenten, salade en brood en vlees, dat niet helemaal gaar is, dus dat laten we uit voorzorg maar ongemoeid.
Dan met de trein richting Acropolis. Een Griekse dame maakt wat stampij omdat zij niet kan telefoneren in de trein door het lawaai dat wij zouden maken. Zij krijgt de hoon van de Griekse medepassagiers over zich heen, en wij gedragen ons netjes. Na een fotosessie aan de voet van de heuvel is er 30 minuten tijd om te shoppen, alvorens we terug naar het hotel gaan voor de studietijd en rust. Vanavond staat er weer een wedstrijd in het buitenbad op het programma.
vervolg vrijdag 4 Maart
In het mooie buitenbad Zappio spelen we tegen Panonios, een clubteam uit de hoogste klasse van de Griekse competitie. Naast ons trainen de mannen van Panathinaikos, de nummer 3 van de Griekse competitie. Een team met veel oud-internationals, die wat hoogstandjes vertonen. We spelen een prima partij en zijn duidelijk te sterk voor de Griekse middenmoter. Het team raakt steeds beter op elkaar ingespeeld en de zaken die coach Arjan Vos wil zien, komen ook te voorschijn. Er zitten hele FIJNE acties bij. De pas 14 jarige keepster Laura Aarts pakt in de laatste periode nog even 2 strafworpen.
De speelsters die wissel zijn krijgen in een hoekje van het bad midvoorspecialisatietraining van een van de beste speelsters van de wereld. Iefke van Belkum brengt in het hen in het water de kneepjes van het internationaal waterpolo bij. Dank je Iefke!!!! Met een goed, maar koud gevoel nemen we afscheid van het Griekse Kamp Zeist. Een sprint van 200 meter bezorgt ons ook nog een plekkie in de tram, zodat we niet 20 minuten hoeven te wachten. Dank u, chauffeur!!!
In Hotel London is er nog het diner, waar nog andere waterpolo teams bij aanschuiven. Er is dit weekend een jeugdtoernooi in de stad. Helaas moeten we afscheid nemen van fysio Jasper, hij heeft zaterdag verplichtingen in Nederland en vertrekt vannacht om 4 uur naar het vliegveld. Via internet zijn we al ingechecked, de kleine roze mini laptop is toch wel erg handig.
Donderdag 3 maart:
Na de zware dag van gisteren is er goed geslapen ondanks de racebaan die langs het hotel loopt. Het ontbijt is om 9.00 uur, de speelsters gaan daar voor nog voor een meeting bij fysio Jasper. Weinig echte problemen kan hij melden bij het ontbijt. Om 10 uur is het verzamelen voor vertrek naaa Piraeus waar de tweede oefensessie met de Grieksen staat gepland. Gelukkig is het droog en schijnt er een flauw zonnetje. Jammer dat we nu binnen spelen. Olympiakos met wereldsterren Iefke van Belkum en Kamy Craig traint naast ons. Een uur alleen maar zwemmen na de krachttraining.
Wij kunnen anderhalf uur sparren met Griekenland, vorig jaar de nummer 5 van Europa. Moto scheids is er ook weer en een andere vrijwilliger neemt ook de fluit ter hand. De wedstrijd gaat gelijk op, beide teams hebben 17 speelsters, dus er liggen nog al teams van wisselende samenstelling in het water. Uiteindelijk geeft het scorebord een 19-14 eindstand aan. Vanavond match 3. Met de trein, ditmaal de kaartjes maar wel afgestempeld, en tram, waar ook nog 7 minuten vorderingsgesprekken gehouden worden, terug naar het Hotel voor de lunch. Na de warme lunch een korte uitleg over mentale zaken en dan is het studietijd. Aangezien veel speelsters geen vakantie hebben op dit moment moet er ook geleerd worden. Om 17.45 uur staat het vertrek naar het buitenbad op het programma. Hopelijk blijft het droog.
De weergoden zijn ons gunstig gezind. Het blijft de hele avond droog en de temperatuur is verdubbeld sinds gisteravond naar 4 graden. De wedstrijd gaat gelijk op. Er zijn heel wat mooie acties te zien van beide kanten. De Grieken hebben een 13 jarige midvoor liggen, waar onze midachters de handen aan vol hebben. De scheidsen hebben het blijkbaar koud, want na 2 perioden staan ze samen vanuit het juryhokje te fluiten. De kwaliteit lijdt er echter niet onder....
De warme douche in het bad doet de meisjes goed, de begeleiding komt pas beetje bij de mensen als ze in de metro staan. Na het diner is het bedtijd en nog even internettijd. Helaas are there problems with the server, zodoende geen internet en geen dagboek op donderdagavond.
Woensdag 2 maart:
Nadat gisteravond de koffer toch nog is dicht gekregen, gaat om half zes de wekker. Als de NS meewerkt, ben ik precies op tijd op Schiphol. Ik heb geluk, geen vertragingen, dus als een na laatste meld ik me bij de ATP balie, die deze keer werkloos kan toezien, omdat de tickets iets goedkoper via internet geboekt zijn. Het inchecken is al thuis achter de computer gedaan, boardingpassen zijn op school geprint, dus we kunnen gelijk naar de bagageafgifte.
Met een kleine vertraging omdat een van de speelsters wat overbagage had, Ja 3 paar schoenen voor 4 dagen is toch echt noodzakelijk???, zijn we vrij vlot door de security. Er is nog tijd voor een bak koffie à 1 euro per slok. De nationale trots brengt ons vrij rustig naar Athene, al is het natuurlijk Murphy`s law dat na het uitdelen van het eten, de turbulentie de kop op steekt. De koffers zijn er ook vrij snel en dus kunnen we buskaartjes kopen voor de trip naar het fameuze Hotel London.
Volgens assistent Koen wordt er nooit gecontroleerd in de bus, dus we beraden ons op `zwartrijden`. Net als we besluiten eerlijk te zijn, komt de chauffeur wel controleren. keurig alle 21 kaarten waren op tijd gestempeld. Het weer is echt Hollands. Regen en 8 graden! Koen meldt dat we vanavond ineen buitenbad spelen. Geen probleem, we hebben onze eigen regenjassen.
In Hotel London staat er lekkere lunch klaar en daarna is het kamer inruimen en naar beneden voor video training. Een mooi tv scherm staat ons ter beschikking.
Na de video de tram in op weg naar het zwembad. Tramritje duurt 45 minuten en dan staan we in een oud maar mooi bad, waar alles op en aan zit, behalve een gelegenheid om een kop koffie om warm te worden te kopen. de verlichte Akropolis ligt naast het bad.
De wedstrijd ging aardig gelijk op, aangezien er geen scorebord was, is er geen officiële uitslag. De scheidsen, gekleed in motorpak, laten lekker 90 minuten spelen alvorens ze met de motor huiswaarts spoedden. De terugrit met de tram wordt gebruikt om een beetje op temperatuur te komen. Om half elf staat het diner te wachten, waarna de dag gesloten wordt met een drankje in de bar.